Shloka 57
Adhyāya 208: Aṅgirasī-kanyāḥ
Enumeration of Aṅgiras’ daughters and attribute-names
यथा<5<दित्य: समुद्यन् वै तमः: पूर्व व्यपोहति । एवं कल्याणमातिष्ठन् सर्वपापै: प्रमुच्यते,जैसे सूर्य उदय होनेपर पहलेके अन्धकारको नष्ट कर देते हैं, उसी प्रकार कल्याणकारी शुभ कर्मका निष्कामभावसे अनुष्ठान करनेवाला पुरुष सब पापोंसे छुटकारा पा जाता है
yathādityaḥ samudyan vai tamaḥ pūrvaṃ vyapohati | evaṃ kalyāṇam ātiṣṭhan sarvapāpaiḥ pramucyate ||
كما أن الشمس إذا طلعت أزالت أولًا ظلمةَ ما قبلها، كذلك من يثبت على ما هو صالحٌ وميمون—ويعمل الخير بروحٍ خاليةٍ من الغرض الأناني—يتحرّر من جميع الآثام.
व्याध उवाच
Educational Q&A
Wholesome, auspicious conduct—steadily practiced, and especially when done without selfish desire—purifies a person and leads to freedom from sin, just as sunlight naturally removes darkness.
In the Vyādha’s instruction (the hunter’s discourse on dharma), he uses a vivid natural image—the sunrise dispelling darkness—to explain how sustained commitment to righteous, beneficial action removes moral impurity and its effects.