Shloka 31
Adhyāya 208: Aṅgirasī-kanyāḥ
Enumeration of Aṅgiras’ daughters and attribute-names
राजानो हि स्वधर्मेण श्रियमिच्छन्ति भूयसीम् । सर्वेषामेव वर्णानां त्राता राजा भवत्युत,राजालोग अपने धर्मका पालन करते हुए ही प्रचुर सम्पत्ति पानेकी इच्छा रखते हैं और राजा सभी वर्णोंका रक्षक होता है
rājāno hi svadharmeṇa śriyam icchanti bhūyasīm | sarveṣām eva varṇānāṁ trātā rājā bhavaty uta ||
إنّ الملوك، إذ يلتزمون بدَرْمَاهم الخاصة، يبتغون رخاءً أوفر؛ والملك حقًّا هو حامي جميع الفَرْنَات (الطبقات). والمقصود أنّ السلطان الملكي لا يَثبت له السند الأخلاقي إلا إذا مُورس على هيئة رعايةٍ وحراسة: بإقامة النظام وصون مصلحة كلّ فَرْنَة.
व्याध उवाच
Educational Q&A
A king’s pursuit of prosperity is legitimate only through svadharma—righteous governance. The defining ethical role of kingship is protection: safeguarding all varṇas and maintaining social order.
The Vyādha (hunter-teacher) is instructing his listener on dharma, emphasizing the duties of rulers: kings seek wealth and success, but their true function is to act as the protector of the entire community.