Shloka 29
Adhyāya 208: Aṅgirasī-kanyāḥ
Enumeration of Aṅgiras’ daughters and attribute-names
स एष जनको राजा दुर्वत्तमपि चेत् सुतम् । दण्ड्यं दण्डे निक्षिपति तथा न ग्लाति धार्मिकम्,ये राजा जनक दुराचारीको, वह अपना पुत्र ही क्यों न हो, दण्डनीय मानकर दण्ड देते ही हैं तथा किसी भी धर्मात्माको कष्ट नहीं पहुँचने देते हैं
sa eṣa janako rājā durvṛttam api cet sutam | daṇḍyaṁ daṇḍe nikṣipati tathā na glāti dhārmikam ||
إنّ هذا الملك جانَكا—ولو أنّ ابنه نفسه سلك سبيل الشر—لَعَدَّه مستحقًّا للعقاب وأوقع عليه الجزاء الواجب. وكذلك لا يَدَعُ أحدًا من أهل الدَّرْمَا يُنال بسوء، إذ يقيم العدل بلا محاباة.
व्याध उवाच
Educational Q&A
A ruler’s dharma is impartial justice: even one’s own child must be punished if guilty, while the righteous must be protected. Personal attachment should not override law and moral duty.
The Vyādha cites King Janaka as an exemplar of righteous governance, emphasizing that Janaka enforces punishment without favoritism—even toward his own son—and ensures that dhārmic people are not harmed.