Shloka 6
उत्तङ्कोपाख्यानप्रारम्भः — Uttanka’s Tapas, Viṣṇu-stuti, and the Dhundhumāra Prophecy
Opening
हा मातस्तात पुत्रेति तास्ता वाच: सुदारुणा: । विक्रोशमानान् सुभृशं दस्यून् नेष्यति संक्षयम्,उस समय चोर और लुटेरे दर्दभरी वाणीमें “हाय मैया”, “हाय बप्पा” और “हाय बेटा' इत्यादि कहकर जोर-जोरसे चीत्कार करेंगे और उन सबका भगवान् कल्की विनाश कर डालेंगे। भारत! दस्युओंके नष्ट हो जानेपर अधर्मका भी नाश हो जायगा और धर्मकी वृद्धि होने लगेगी। इस प्रकार सत्ययुग आ जानेपर सब मनुष्य सत्यकर्मपरायण होंगे
hā mātas tāta putreti tāstā vācaḥ sudāruṇāḥ | vikrośamānān subhṛśaṃ dasyūn neṣyati saṃkṣayam ||
قال ماركانديّا: «وهم يصرخون في ألمٍ بالغ بكلماتٍ مُفجِعة—“وا أمّاه! وا أبتاه! وا بُنَيّاه!”—سيعول اللصوص والناهِبون عويلًا شديدًا؛ ثم إنّ (الرب) كلكي سيُهلك أولئك المغيرين. يا بهاراتا، إذا أُبيد الداسيو قُطِع الأدهرما أيضًا، وبدأ الدهرما يزداد. وهكذا، حين يعود عصر الصدق، يغدو الناس مُخلصين للسلوك الحقّ والعمل الصالح.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse frames social collapse (lawless banditry) as a symptom of adharma, and teaches that the restoration of dharma requires the removal of predatory forces; once adharma is checked, truthful and righteous conduct can flourish again.
Mārkaṇḍeya describes a future time of turmoil when marauders cry out in terror and grief; a divinely empowered figure, Kalki, destroys them, after which adharma declines and dharma grows, ushering in a renewed age of truth.