Shloka 11
कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
तस्मात् तवान्तको मृत्युर्जरा वा देहनाशिनी । नत्वां विशति विप्रर्षे प्रसादात् परमेछ्चिन:,इसीलिये सबको मारनेवाली मृत्यु तथा शरीरको जर्जर बना देनेवाली जरा आपका स्पर्श नहीं करती है। ब्रह्मर्ष! इसमें भगवान् परमेष्ठीका कृपाप्रसाद ही कारण है
tasmāt tavāntako mṛtyur jarā vā dehanāśinī | na tvāṁ viśati viprarṣe prasādāt parameṣṭhinaḥ ||
لذلك، يا أفضلَ الرائين من بين البراهمة، لا الموتُ—قاطعُ دابرِ الجميع—ولا الشيخوخةُ التي تُوهي الجسد، يستطيعان أن يمسّاك. إن تحرّرك من الفناء والبِلى إنما هو من فيض نعمة باراميشثي (براهما).
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that freedom from death and bodily decay is not merely personal strength but the result of divine grace (prasāda) bestowed by Parameṣṭhī (Brahmā), highlighting the ethical idea that higher protection and extraordinary states depend on divine favor and merit.
Vaiśampāyana explains to the listener that the addressed Brahmin sage is untouched by death and old age; the narrator attributes this exceptional condition to the gracious blessing of Parameṣṭhī (Brahmā).