Shloka 20
Adhyāya 188: Mārkaṇḍeya’s Account of Yuga-Decline and the Restoration Motif
Kali-yuga to Kalki
निदेशे हि मया तुभ्यं स्थातव्यमनसूयता । वृद्धिर्हि परमा प्राप्ता त्वत्कृते हि मयानघ,“भगवन्! साधुबाबा! अब आप मुझे समुद्रकी प्यारी पटरानी गंगाजीमें ले चलिये। मैं वहीं निवास करूँगा। अथवा तात! आप जहाँ उचित समझें, ले चलें। अनघ! मुझे दोषदृष्टिका परित्याग करके सदा आपके आज्ञापालनमें स्थिर रहना है; क्योंकि आपके कारण ही मैं भलीभाँति पुष्ट होकर इतना बड़ा हुआ हूँ"
nideśe hi mayā tubhyaṃ sthātavyam anasūyatā | vṛddhir hi paramā prāptā tvatkṛte hi mayānagha ||
قال ماركانديّا: «حقًّا، يجب أن أثبت على طاعتك لِما تأمر به، من غير تتبّعٍ للعيوب ولا ضغينة. فبفضلك أنتَ، أيها البريء من الدنس، بلغتُ أسمى مراتب النماء والاكتمال.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
One should abide by rightful instruction with an attitude free from fault-finding (anasūyā), and acknowledge one’s growth as arising through the care and guidance of a benefactor/elder—gratitude and obedience are presented as ethical virtues.
Mārkaṇḍeya speaks to a respected, ‘blameless’ person, affirming that he will remain steady in obedience to that person’s command and crediting them as the cause of his own flourishing and maturity.