Shloka 5
Nārāyaṇopadeśa to Mārkaṇḍeya (Cosmic Self-Identification and Yuga Doctrine) | नारायणोपदेशः
सरस्वत्युवाच यो ब्रह्म जानाति यथाप्रदेशं॑ स्वाध्यायनित्य: शुचिरप्रमत्त: | स वै पारं देवलोकस्य गन्ता सहामरे: प्राप्तुयात् प्रीतियोगम्,सरस्वती बोली--मुने! जो प्रमाद छोड़कर पवित्र भावसे नित्य स्वाध्याय करता है और अर्चि आदि मार्गोंसे प्राप्त होनेयोग्य सगुण ब्रह्मको जान लेता है, वह देवलोकसे उठकर ब्रह्मलोकमें जाता है और देवताओंके साथ प्रेमसम्बन्ध स्थापित कर लेता है
sarasvaty uvāca | yo brahma jānāti yathāpradeśaṃ svādhyāya-nityaḥ śucir apramattaḥ | sa vai pāraṃ devalokasya gantā sahāmaraḥ prāpnuyāt prīti-yogam ||
قالت ساراسفتي: «أيها الموني، من تخلّص من الغفلة، وبقي طاهرًا مواظبًا على السوادهيّايا (التلاوة والدراسة الذاتية)، وعرف براهمان على الوجه الموافق لطريقه وقدرته—فإنه يتجاوز مملكة الآلهة، ويبلغ الشاطئ الآخر، ويصل إلى براهمالوكا. وهناك، في صحبة الآلهة، يدخل في حالٍ من الألفة المتناغمة والمودّة.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Steady svādhyāya, inner and outer purity, and freedom from pramāda (spiritual negligence) mature into true knowledge of Brahman; this knowledge is presented as leading beyond ordinary heavenly reward (Deva-loka) toward the higher goal of Brahma-loka and a state of prīti-yoga—harmonious communion grounded in realized truth.
Within Mārkaṇḍeya’s discourse, Sarasvatī is quoted as describing the fruit of disciplined sacred study and right realization: the practitioner transcends the gods’ realm and attains Brahma-loka, entering a blessed association with the immortals characterized by prīti (loving concord).