Nahūṣa as Ajagara: Virtue Hierarchy, Karmic Gati, and the Psychology of Mind–Intellect
सुखोषितास्तत्र त एकरात्र॑ सूतान् समादाय रथांश्व सर्वान् घटोत्कचं सानुचरं विसृज्य ततोभ्ययुर्यामुनमद्रिराजम्,वहाँ उन सबने एक रात बड़े सुखसे निवास किया। पाण्डवोंने अपने सारे सारथियों तथा रथोंको साथ ले लिया और अनुचरोंसहित घटोत्कचको विदा करके वहाँसे पर्वतराजको प्रस्थान किया जहाँ यमुनाका उद्गम-स्थान है
Vaiśampāyana uvāca: sukhoṣitās tatra te ekarātram sūtān samādāya rathāśvān sarvān ghaṭotkacaṃ sānucaraṃ visṛjya tato ’bhyayur yāmunam adrirājam.
قال فايشَمبايانا: أقاموا هناك ليلةً واحدة في راحة. ثم جمعوا جميع سائسيهم مع مركباتهم وخيولهم. وبعد أن ودّعوا غَطوتكاجا (Ghaṭotkaca) مع أتباعه وصرفوه، انطلقوا نحو ملك الجبال عند نهر يَمُنا (Yamunā)، إلى الموضع الذي تنبع منه تلك النهر.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights prudent leadership in exile: rest when appropriate, organize essential resources (charioteers, chariots, horses), and manage alliances wisely by sending a powerful ally (Ghaṭotkaca) back with his attendants when his presence is not required, avoiding unnecessary burden or risk.
After a comfortable one-night stay, the Pāṇḍavas assemble their transport and personnel, then bid farewell to Ghaṭotkaca and his followers, and proceed toward the mountainous region associated with the Yamunā’s source.