Shloka 3
Kailāsa-darśana, Badarī-vāsa, and Sarasvatī–Dvaitavana Transition (कैलासदर्शन–बदरीवास–सरस्वतीद्वैतवनगमनम्)
गोपुराट्टालकोपेतं चतुर्द्धारं दुरासदम् सर्वरत्नमयं दिव्यमद्भुतोपमदर्शनम्,उस नगरमें ऊँचे-ऊँचे गोपुरोंसहित सुन्दर अट्ठटालिकायें सुशोभित थीं। उसमें चारों दिशाओंमें एक-एक करके चार फाटक लगे थे। शत्रुओंके लिये उस नगरमें प्रवेश पाना अत्यन्त कठिन था। सब प्रकारके रत्नोंसे निर्मित वह दिव्य नगर अद्भुत दिखायी देता था
Arjuna uvāca: gopurāṭṭālakopetaṃ caturdvāraṃ durāsadam | sarvaratnamayaṃ divyam adbhutopamadārśanam ||
قال أرجونا: «كانت المدينة مزدانةً بأبراجٍ شاهقة عند الأبواب وبقصورٍ جميلةٍ متعددة الطوابق. ولها أربعة أبواب، بابٌ في كل جهة، وكان دخولها على الأعداء شديد العسر. وكأنها مصوغةٌ من كل صنوف الجواهر، بدت تلك المدينة الإلهية متلألئةً عجيبة—حتى إن مجرد النظر إليها يُشبه مشاهدة آيةٍ من العجائب.»
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how external grandeur—fortifications, ordered gates, and jewel-like splendor—signals political strength and security, yet also invites reflection that worldly power is impressive but ultimately a surface appearance within the larger moral narrative of the Mahābhārata.
Arjuna is describing a magnificent, well-defended city: it has towering gate-structures, multi-storied buildings, four directional gates, and a dazzling, gem-like radiance that makes it seem wondrous to behold.