Shloka 2
इन्द्रप्रशंसा, दिव्योपकरणदानं, गन्धमादनसमागमश्च
Indra’s Commendation, Bestowal of Divine Insignia, and the Gandhamādana Reunion
आच्छाद्य रथपन्थानमुत्क्रोशन्तो महारथा: । आवृत्य सर्वतस्ते मां शरवर्षरवाकिरन्,उन महारथी दानवोंने मेरे रथका मार्ग रोककर भीषण गर्जना करते हुए मुझे सब ओरसे घेर लिया और मुझपर बाणोंकी वर्षा आरम्भ कर दी। फिर कुछ अन्य महापराक्रमी दानव शूल और पट्टिश आदि हाथोंमें लिये मेरे सामने आये और मुझपर शूल तथा भुशुण्डियोंका प्रहार करने लगे
ācchādya rathapanthānam utkrōśanto mahārathāḥ | āvṛtya sarvatas te māṃ śaravarṣaravākiran ||
قال أرجونا: «أولئك الفرسان العظام على المركبات سدّوا طريق مركبتي، ورفعوا صيحاتٍ مرعبة، فأحاطوا بي من كل جانب وأمطَروني بوابلٍ هادرٍ من السهام.»
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadiness and disciplined courage when confronted by overwhelming force. In a dharmic frame, a warrior is expected to face danger without losing self-control—responding with skill and restraint rather than fear-driven collapse or indiscriminate rage.
Arjuna reports that elite fighters obstruct his chariot’s route, shout fiercely, encircle him from all directions, and unleash a dense barrage of arrows—depicting a coordinated attempt to immobilize and overwhelm him.