Shloka 85
निवातकवचवधः — Arjuna’s Neutralization of the Nivātakavacas
Vajra-astra deployment
प्रदीयमान देवैस्तं देवदत्तं जलोद्धवम् । प्रत्यगृह्लं जयायैनं स्तूयमानस्तदामरै:,वही यह शंख है, जिसे मैंने अपनी विजयके लिये ग्रहण किया था। देवताओंने उसे दिया था, इसलिये इसका नाम देवदत्त है। शंख लेकर देवताओंके मुखसे अपनी स्तुति सुनता हुआ मैं कवच, बाण तथा धनुषसे सज्जित हो युद्धकी इच्छासे अत्यन्त भयंकर दानवोंके नगरकी ओर चल दिया
pradīyamānaṃ devais taṃ devadattaṃ jaloddhavam | pratyagṛhṇaṃ jayāyainaṃ stūyamānas tadāmaraiḥ ||
قال أرجونا: «تلك الصدفة، ديفاداتّا—التي أُخرجت من المياه ووهبها الآلهة—قبلتُها طلبًا للنصر. وبينما كان الخالدون يثنون عليّ، تناولتُ درعي وسهامي وقوسي، ومضيتُ بعزم القتال نحو مدينة الشياطين المروّعة غايةَ الرهبة.»
अजुन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights disciplined readiness and righteous resolve: divine gifts and public praise are not ends in themselves, but supports for fulfilling one’s duty with focused intention and proper preparation.
Arjuna recounts receiving the conch Devadatta from the gods (said to have emerged from the waters). As the gods praise him, he arms himself with armor, arrows, and bow, and marches toward the fearsome city of the demons, determined to fight.