Shloka 12
निवातकवचैः सह अर्जुनस्य रथयुद्धम्
Arjuna’s chariot engagement with the Nivātakavacas
वभूव परमप्रीतो देवराजं च पूजयन् | त॑ं तथादीनमनसं राजानं हर्षसम्प्लुतम्,अतः देवराजका पूजन करके वे बड़े प्रसन्न हुए। उदारचित्त राजा युधिष्ठिरको इस प्रकार हर्षमें मगन देखकर परम बुद्धिमान् देवराज इन्द्रने कहा--पाण्डुनन्दन! तुम इस पृथ्वीका शासन करोगे। कुन्तीकुमार! अब तुम पुन: काम्यक वनके कल्याणकारी आश्रममें चले जाओ
Vaiśampāyana uvāca | babhūva paramaprīto devarājaṃ ca pūjayan | taṃ tathā dīnamānasaṃ rājānaṃ harṣasamplutam | tato devarāja indraḥ paramabuddhimān uvāca—pāṇḍunandana! tvaṃ pṛthivīṃ śāsiṣyasi | kuntīkumāra! idānīṃ punaḥ kāmyaka-vanasya kalyāṇakāriṇyāṃ āśrame gaccha ||
قال فايشَمبايانا: لما عبدَ ملكَ الآلهة وأجَلَّه، غمرته فرحةٌ عظيمة. ولمّا رأى إندرا، ربَّ الآلهة بالغَ الحكمة، الملكَ يودهيشثيرا—وقد كان قلبُه مثقلاً—فإذا به الآن يفيض سروراً، قال: «يا ابنَ باندو، ستملك هذه الأرض. يا ابنَ كونتي، فارجع الآن إلى الأشرم المبارك في غابة كامياكا».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Respectful worship and steadfastness in adversity invite renewed clarity and divine reassurance; rightful kingship is framed as a dharmic destiny, not mere ambition.
After honouring Indra, Yudhiṣṭhira’s earlier dejection turns into joy; Indra then foretells his future sovereignty and instructs him to return to the hermitage in the Kāmyaka forest.