Shloka 33
Bhīma–Hanūmān Dialogue on Yugas (युगवर्णनम्)
तस्य भार्या जनस्थानाच्छलेनापहता बलात् | राक्षसेन्द्रेण बलिना रावणेन दुरात्मना,अनघ! दण्डकारण्यमें आकर वे जनस्थानमें रहा करते थे। एक दिन अत्यन्त बलवान् दुरात्मा राक्षसराज रावण मायासे सुवर्ण-रत्नमय विचित्र मृगका रूप धारण करनेवाले मारीच नामक राक्षसके द्वारा नरश्रेष्ठ श्रीरामको धोखेमें डालकर उनकी पत्नी सीताको छल- बलपूर्वक हर ले गया
tasya bhāryā janasthānāc chalena apahatā balāt | rākṣasendreṇa balinā rāvaṇena durātmanā, anagha |
قال فايشَمبايانا: من جانَسْثانا اختُطِفَت زوجته خِداعًا وبالقوة—حملها بعيدًا سيدُ الرَّكشَسَة القوي رافَنا، ذو النفس الخبيثة، يا من لا إثم عليه. ويُبرز هذا المقطع كيف يعمل الأدهرما عبر المايا (الخداع والوهم) والإكراه، منتهكًا قداسة الزواج وواجب الحماية المستحق للبرآء.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights adharma as the use of deceit and brute force against the innocent—especially the unlawful seizure of another’s wife—marking such acts as ethically corrupt and socially destructive.
Vaiśampāyana narrates that the hero’s wife was abducted from Janasthāna through trickery and force by the powerful Rākṣasa-king Rāvaṇa, setting in motion the ensuing conflict and quest for restoration of justice.