Shloka 16
Ghaṭotkaca’s Conveyance to Badarī and Entry into the Nara-Nārāyaṇa Āśrama (घटोत्कच-वाहनम्; नरनारायणाश्रम-प्रवेशः)
ते समाश्वासयामासुराशीर्भिश्चाप्पपूजयन् । रक्षोघ्नांश्न॒ तथा मन्त्राउ्जेपुश्नक्रुश्च ते क्रिया:,उन्होंने महाराजको आश्वासन दिया और अनेक प्रकारके आशीर्वाद देकर उन्हें सम्मानित किया। तत्पश्चात् वे राक्षमोंका विनाश करनेवाले मन्त्रोंका जप तथा शान्तिकर्म करने लगे
te samāśvāsayāmāsur āśīrbhiś cāpy apūjayan | rakṣoghnāṁs tathā mantrān jepuḥ śāntikriyāś ca te ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: فواسَوا الملك وشرّفوه بكثيرٍ من البركات. ثم شرعوا في تلاوة المانترا المخصّصة لإهلاك الرّاكشاسا، وأقاموا طقوس السَّكينة والتسكين (شَانْتِي)، طلبًا لعودة الأمان والنظام.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When danger and disorder arise, dharma is upheld not only through force but also through reassurance, respectful counsel, and protective rites—restoring confidence in the ruler and safeguarding the community.
A group (implicitly ritual specialists/elders) consoles and honors the king with blessings, then undertakes protective measures: reciting rākṣasa-destroying mantras and performing śānti rites to avert harm.