Adhyāya 136: Yavakrī–Bharadvāja Saṃvāda and the Bāladhī–Dhanuṣākṣa Gāthā
Arrogance, Boons, and Nimitta
भरद्वाज उवाच दर्पस्ते भविता तात वरॉल्लब्ध्वा यथेप्सितान् । स दर्पपूर्ण: कृपण: क्षिप्रमेव विनड्क्ष्यसि,भरद्वाज बोले--तात! इस तरह मनोवाञ्छित वर प्राप्त करनेके कारण तुम्हारे मनमें अहंकार उत्पन्न हो जायगा और अहंकारसे युक्त होनेपर तुम कृपण होकर शीघ्र ही नष्ट हो जाओगे
bharadvāja uvāca | darpas te bhavitā tāta varāl labdhvā yathepsitān | sa darpapūrṇaḥ kṛpaṇaḥ kṣipram eva vinaṅkṣyasi ||
قال بهاردفاجا: «يا بُنيّ، إذا نلتَ من هذه المنحة ما تشتهي، دبَّ الكِبر فيك. فإذا امتلأتَ به صرتَ ضيّق النفس دنيءَ الهمة، وسرعان ما تنتهي إلى الهلاك.»
भरद्वाज उवाच
Even legitimately gained power or fulfillment (such as a boon) can breed pride; pride then corrodes character into pettiness and leads swiftly to downfall. The verse warns that inner discipline matters more than external attainments.
The sage Bharadvāja addresses a younger person as “tāta” and cautions him: if he receives his wished-for boons, he will become arrogant, then morally small-minded, and will soon be ruined—an admonition against the misuse of extraordinary gifts.