Cyavana’s Tapas, Sukanyā’s Curiosity, and Śaryāti’s Appeasement (च्यवन-सुकन्या-उपाख्यान आरम्भ)
(दाक्षिणात्य अधिक पाठका १ श्लोक मिलाकर कुल २५ श्लोक हैं) 2.3 अपर () है ० ३. यूपके ऊपरका गोलाकार काष्ठ। २. यूप--यज्ञस्तम्भ। 3. चमस--सोमपानका पात्र। ४. बटलोई। ५. पकी-पकायी रखनेका सामग्री-पात्र। ६. हविष्य अर्पण करनेका उपकरण। ७. घृत आदिकी आहुति डालनेका साधन। द्वाविशर्त्याधेकशततमो< ध्याय: महर्षि च्यवनको सुकन्याकी प्राप्ति लोगश उवाच भगोर्महर्षे: पुत्रो5 भूच्च्यवनो नाम भारत | समीपे सरसस्तस्य तपस्तेपे महाद्युति:,लोमशजी कहते हैं--युधिष्ठिर! महर्षि भृगुके पुत्र च्यवन मुनि हुए, जो महान् तेजस्वी थे। उन्होंने उस सरोवरके समीप तपस्या आरम्भ की। पाण्डुनन्दन! परम तेजस्वी महात्मा च्यवन वीरासनसे बैठकर ढूँठे काठके समान जान पड़ते थे। राजन्! वे एक ही स्थानपर दीर्घकालतक अविचलभावसे बैठे रहे
lomaśa uvāca | bhṛgor maharṣeḥ putro 'bhūc cyavano nāma bhārata | samīpe sarasas tasya tapas tepe mahādyutiḥ ||
قال لوماشَ: «يا بهاراتا (يودهيشثيرا)، كان هناك ناسكٌ يُدعى تشيَفَنا (Cyavana)، وهو ابنُ المهرشي العظيم بْهْرِغو (Bhṛgu). متلألئًا بجلال التَّقشّف، شرع في رياضاتٍ شديدة قرب بحيرةٍ ما. ويضع هذا المقطع—على سنن “فانا بارفا”—إطارًا أخلاقيًّا: فالقوة الروحية تُستمدّ من انضباط النفس والثبات الطويل الذي لا يتزحزح، وهو ما سيغدو لاحقًا أساسًا لاختبار سلوك البشر من حوله وتحويله.»
लोगश उवाच
The verse foregrounds tapas—steady, disciplined endurance—as a source of spiritual authority. In the ethical world of the Mahābhārata, such inner mastery becomes the foundation for later moral instruction and for judging worldly behavior.
Lomaśa begins recounting the episode of the sage Cyavana: identifying him as Bhṛgu’s son and stating that he commenced austerities near a lake. This serves as the opening setup for the larger Cyavana–Sukanyā narrative.