Shloka 31
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
तथा पर्जन्यघोषेण रथेनादित्यवर्चसा । अवाप्सीर्महिषीं भोज्यां रणे निर्जित्य रुक्मिणम्,इसी प्रकार मेघके समान घर्घर शब्द करनेवाले सूर्यतुल्य तेजस्वी रथके द्वारा कुण्डिनपुरमें जाकर आपने रुक््मीको युद्धमें जीता और भोजवंशकी कन्या रुक्मिणीको अपनी पटरानीके रूपमें प्राप्त किया
tathā parjanyaghoṣeṇa rathenādityavarcāsā | avāpsīr mahiṣīṁ bhojyāṁ raṇe nirjitya rukmiṇam ||
قال أرجونا: «وهكذا، بعربةٍ زئيرُها كدويّ السحب الرعدية وبريقُها كبريق الشمس، مضيتَ إلى كُندينابورا (Kuṇḍinapura). وبعد أن هزمتَ رُكمي (Rukmī) في ساحة القتال، ظفرتَ بالأميرة البُهوجية رُكمِني (Rukmiṇī) واتخذتَها ملكتكَ الأولى.»
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya ideals: decisive action, courage in battle, and the legitimacy of winning honor and alliances through righteous prowess—while portraying royal marriage as tied to protection, victory, and public responsibility.
Arjuna addresses the hero (contextually Kṛṣṇa in the Rukmiṇī episode), recalling how he rode to Kuṇḍinapura in a magnificent chariot, defeated Rukmī in combat, and secured Rukmiṇī—described as a Bhoja princess—as his chief queen.