Shloka 15
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
प्रभासमप्यथासाद्य तीर्थ पुण्यजनोचितम् । तथा कृष्ण महातेजा दिव्यं वर्षमहस्रकम्,गोविन्द! आप पुण्यात्मा पुरुषोंके निवासयोग्य प्रभासतीर्थमें जाकर लोगोंको तपमें प्रवृत्त करनेके लिये शौच-संतोषादि नियमोंमें स्थित हो महातेजस्वी स्वरूपसे एक सहस्र दिव्य वर्षोतक एक ही पैरसे खड़े रहे। ये सब बातें मुझसे श्रीव्यासजीने बतायी हैं
Arjuna uvāca — Prabhāsam apy athāsādya tīrthaṁ puṇyajanocitam | tathā kṛṣṇa mahātejā divyaṁ varṣa-sahasrakam || Govinda! āpa puṇyātmā puruṣoṁ-ke nivāsa-yogya Prabhāsa-tīrtha meṁ jākar logoṁ ko tapa meṁ pravṛtta karne ke liye śauca-santoṣādi niyamoṁ meṁ sthita ho mahātejassvī svarūp se ek sahasra divya varṣoṁ tak ek hī pāda se khaḍe rahe | ye sab bāteṁ mujhse Śrīvyāsa-jī ne batāyī haiṁ ||
قال أرجونا: لما بلغتَ أيضًا برابهاسا—ذلك المَخاض المقدّس اللائق بالأبرار—يا كṛṣṇa ذا البهاء العظيم، يا غوڤيندا، إنك أنتَ الطاهرُ النفس قد قصدتَ تيرثا برابهاسا، موضعَ الحجّ المقدّس الصالحَ لسكنى الرجال الكرام. وهناك، لتبعث الناس على التنسّك، وأنت ثابتٌ على نُظُمٍ كالنقاء والقناعة، وقفتَ في هيئتك المتألّقة على قدمٍ واحدة ألفَ سنةٍ إلهية. وكلّ ذلك قد حدّثني به الجليلُ ڤياسا.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of niyamas—disciplines like purity (śauca) and contentment (santoṣa)—and presents tapas (austerity) as a means to inspire society toward self-restraint and dharma, grounded in respected testimony (Vyāsa).
Arjuna addresses Kṛṣṇa, recounting (on Vyāsa’s authority) that Kṛṣṇa once went to the Prabhāsa tīrtha and performed an extraordinary austerity—standing on one foot for a thousand divine years—to encourage people toward ascetic practice and disciplined living.