Shloka 103
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
सा कृपासंगृहीतेन हृदयेन मनस्विनी । नैनमैच्छत् तदाख्यातुमनुक्रोशादनिन्दिता,मनस्विनी एवं अनिन्दिता हिडिम्बाने स्नेहयुक्त हृदयके कारण दयावश यह क्रूरतापूर्ण संदेश भीमसेनसे कहना उचित न समझा
sā kṛpāsaṅgṛhītena hṛdayena manasvinī | nainam aicchat tad ākhyātum anukrośād aninditā ||
غير أنّها، وهي ذاتُ نفسٍ نبيلة لا عيب فيها، وقد استولى على قلبها الرِّقّة والرحمة، لم ترَ صواباً أن تُبلّغ بهيماسينا تلك الرسالة القاسية، فكتمتها شفقةً.
राक्षस उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical restraint: even when one knows a painful or cruel message, compassion (anukrośa) and a blameless disposition (aninditā) can justify withholding it to prevent needless harm.
Hidimbā, described as noble-minded and beyond reproach, is emotionally moved by compassion and therefore chooses not to relay a cruel message to Bhīmasena.