Shloka 4
तीर्थयात्रा: सागरतीर्थ-शूर्पारक-प्रभासगमनम्
Pilgrimage to Sea Tīrthas, Śūrpāraka, and Prabhāsa
ततो विपाप्मा द्रविडेषु राजन् समुद्रमासाद्य च लोकपुण्यम् । अगस्त्यतीर्थ च महापवित्रं नारीतीर्थान्यथ वीरो ददर्श,जनमेजय! गोदावरीमें स्नान करके पवित्र हो वे वहाँसे द्रविड़देशमें घूमते हुए संसारके पुण्यमय तीर्थ समुद्रके तटपर गये। वहाँ स्नानादि करनेके पश्चात् वीर पाण्डुकुमारने आगे बढ़कर परम पवित्र अगस्त्यतीर्थ तथा -नारीतीर्थोंका दर्शन किया
tato vipāpmā draviḍeṣu rājan samudram āsādya ca lokapuṇyam | agastyatīrthaṃ ca mahāpavitraṃ nārītīrthāny atha vīro dadarśa, janamejaya ||
قال فايشَمبايانا: ثم إنّ ذلك البطل، وقد تطهّر من الإثم، يا أيها الملك، جال في ديار الدرافِدَة حتى بلغ شاطئ البحر، وهو موضع مقدّس مشهور بما يهب للعالم من ثواب. وبعد أن اغتسل هناك وأتى بما يلزم من الشعائر، مضى ابن پاندو الشجاع فرأى تيرثا أغاستيا بالغ الطهارة، ورأى أيضاً المخاضات المقدّسة المعروفة باسم ناري-تيرثا، يا جاناميجايا.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes purification through dharmic pilgrimage: approaching renowned tīrthas, bathing, and observing proper rites are portrayed as means to cleanse sin and accumulate puṇya, aligning one’s life with ethical discipline and sacred order.
Vaiśampāyana narrates to King Janamejaya that the heroic son of Pāṇḍu, having become purified, travels through the Draviḍa region, reaches the sacred sea-shore, performs bathing/observances, and then proceeds to visit Agastya-tīrtha and the Nārī-tīrthas.