Shloka 18
जामदग्न्यस्य विलापः, प्रतिज्ञा, क्षत्रिय-निग्रहः, दानयज्ञश्च
Jāmadagnya Rāma’s Lament, Vow, Kṣatriya Suppression, and Gifts
अर्चित्वा जामदग्न्यं स पूजितस्तेन चोदित: । महेन्द्र उष्य तां रात्रि प्रययौ दक्षिणामुख:,जमदग्निनन्दन परशुरामजीकी पूजा करके स्वयं भी उनके द्वारा सम्मानित हो वे उन्हींकी आज्ञासे उस रातको महेन्द्रपर्वतपर ही रहे, फिर सबेरे उठकर दक्षिण दिशाकी ओर चल दिये
arcitvā jāmadagnyaṃ sa pūjitas tena coditaḥ | mahendra uṣya tāṃ rātriṃ prayayau dakṣiṇāmukhaḥ ||
قال فايشَمبايانا: فلما عبد جامَدَغْنْيَة (باراشوراما)، ونال منه التكريم وتلقّى توجيهه بأمره، بات تلك الليلة على جبل ماهيندرا؛ ثم نهض صباحًا وسار متجهًا بوجهه نحو الجنوب.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct through reverent worship and respectful compliance with a revered authority’s instruction—devotion expressed not only in ritual (arcitvā) but also in disciplined action (coditaḥ).
After worshipping Paraśurāma (Jāmadagnya) and receiving his honour and directive, the traveler stays the night on Mount Mahendra and then departs in the morning, proceeding southward.