Shloka 19
Ṛśyaśṛṅga’s Luring, Rainfall at Aṅga, and Reconciliation with Vibhāṇḍaka (ऋश्यशृङ्गोपाख्यानम्)
स पूजितस्तेन नरर्षभेण ददर्श पुत्र॑ दिवि देवं यथेन्द्रम् । शान्तां स्नुषां चैव ददर्श तत्र सौदामनीमुच्चरन्ती यथैव,>> उप: र्स्क | ७० | (४३) नरश्रेष्ठ लोमपादसे पूजित हो मुनिने अपने पुत्रको उसी प्रकार ऐश्वर्यसम्पन्न देखा, जैसे देवराज इन्द्र स्वर्गलोकमें देखे जाते हैं। पुत्रके पास ही उन्होंने बहू शान्ताको भी देखा, जो विद्युतके समान उद्धासित हो रही थी
sa pūjitastena nararṣabheṇa dadarśa putraṁ divi devaṁ yathendram | śāntāṁ snuṣāṁ caiva dadarśa tatra saudāmanīm uccarantīṁ yathaiva ||
ولما أكرمه ذلك الفحل بين الرجال (لوماپادا)، رأى الحكيم ابنه متلألئًا بالمجد، كإندرا بين الآلهة في السماء. ورأى هناك أيضًا كنّته شانتا (Śāntā)، مشرقةً متوهّجةً كلمعان البرق.
विभाण्डक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic principle that sincere honour and proper reception of a sage (pūjā) yields tangible auspicious results—splendour, prosperity, and harmony—seen here in the radiant wellbeing of the son and the auspicious presence of Śāntā.
After being honoured by King Lomapāda, the sage Vibhāṇḍaka beholds his son Ṛśyaśṛṅga appearing divinely splendid like Indra in heaven, and he also sees Ṛśyaśṛṅga’s wife Śāntā shining like lightning, emphasizing the king’s successful, auspicious outcome in bringing the sage’s family into his realm.