Shloka 6
Hemakūṭa’s Marvels and Lomaśa’s Account of Ṛṣabha at Ṛṣabhakūṭa
Nandā–Kauśikī Tīrtha Passage
प्रयत: प्रणतो भूत्वा गड़ां समनुचिन्तयत् । ततः पुण्यजला रम्या राज्ञा समनुचिन्तिता,भगवान् शंकरकी कही हुई यह बात सुनकर राजा भगीरथने एकाग्रचित्त हो प्रणाम करके गंगाजीका चिन्तन किया। राजाके चिन्तन करनेपर भगवान् शंकरको खड़ा हुआ देख पुण्यसलिला रमणीय नदी गंगा सहसा आकाशशसे नीचे गिरीं। उन्हें गिरती देख दर्शनके लिये उत्सुक हो महर्षियोंसहित देवता, गन्धर्व, नाग और यक्ष वहाँ आ गये। तदनन्तर हिमालयनन्दिनी गंगा आकाशसे वहाँ आ गिरी
prayataḥ praṇato bhūtvā gaṅgāṃ samanucintayat | tataḥ puṇyajalā ramyā rājñā samanucintitā ||
صار الملك منضبطًا متواضعًا، فانحنى ساجدًا بخشوع وثبّت قلبه على نهر الغانغا. ولمّا تأمّلها بتفانٍ ذي مقصد واحد، انجذبت تلك النهر الجميل ذو المياه المقدّسة بقوة ذلك التأمّل، فهبطت من السماء، بينما كان شانكرا (شيفا) قائمًا مستعدًا لاحتوائها. وحين رآها تهوي، اجتمع هناك الآلهة والغاندهرفا والناگا والياكشا، ومعهم الحكماء العظام، شوقًا إلى مشاهدة هذا المنظر المبارك. وهكذا نزلت الغانغا، ابنة الهيمالايا، من الفردوس إلى ذلك الموضع.
लोगश उवाच
Educational Q&A
Steadfast discipline and humility (prayatna and praṇāma) aligned with a righteous aim can draw divine support; sacred power is approached through reverence, self-restraint, and focused contemplation rather than force.
King Bhāgīratha, following Śaṅkara’s instruction, bows and meditates on Gaṅgā; as a result, the holy river descends from heaven, and celestial beings and sages assemble to witness the extraordinary event.