Shloka 17
देव–विष्णु–संवादः । कालेयगणस्य समुद्राश्रयः । अगस्त्योपसर्पणम्
Devas and Viṣṇu on the Kāleyas; Approach to Agastya
सर्वे च देवा मुदिता: प्रह्ृष्टा महर्षयश्रेन्द्रमभिष्टवन्त: । सर्वाश्ष दैत्यांस्त्वरिता: समेत्य जघ्नु: सुरा वृत्रवधाभितप्तान्,उस समय सब देवता बड़े प्रसन्न हुए। महर्षिगण भी हर्षोल्लासमें भरकर इन्द्रदेवकी स्तुति करने लगे। तत्पश्चात् सब देवताओंने मिलकर वृत्रासुरके वधसे संतप्त हुए समस्त दैत्योंको तुरंत मार भगाया
sarve ca devā muditāḥ prahṛṣṭā maharṣayaś cendram abhiṣṭuvantaḥ | sarvāṃś ca daityān tvaritāḥ sametya jaghnuḥ surā vṛtravadha-abhitaptān ||
عندئذٍ فرحَتِ الآلهةُ جميعًا وابتهجت، وامتلأَ المَهارِشيون سرورًا فأخذوا يسبّحون بحمدِ إندرا. ثم إنّ الآلهةَ، وقد اجتمعت مسرعةً، ضربت وقتلت وطردت جميعَ الدَّيتْيَة الذين كانوا يحترقون كمدًا على مقتلِ فِرِترا—مُظهِرةً كيف يُصانُ النظامُ الإلهي حين تنهضُ القوى المعاديةُ حانقةً على نصرٍ قويم.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the maintenance of cosmic and moral order: when a disruptive power is removed, the righteous celebrate and reaffirm leadership through praise, while remaining hostile forces—driven by resentment—are checked collectively to prevent renewed disorder.
After Vṛtra has been slain, the gods rejoice and the great seers praise Indra. Then the gods quickly unite and attack the Daityas, who are distressed and enraged by Vṛtra’s death, defeating and driving them away.