अध्याय ६६: संजयेन जनार्दन-प्रभाववर्णनम्
Sañjaya on Janārdana’s Decisive Sovereignty
वैशम्पायन उवाच इत्युक्तेन च गान्धारी व्यासश्चात्राजगाम ह । आनीतीौ विदुरेणेह सभां शीघ्र प्रवेशितो,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! संजयके ऐसा कहनेपर (धृतराष्ट्रकी प्रेरणासे) गान्धारी तथा महर्षि व्यास वहाँ आये। विदुरजी उन्हें यहाँ बुलाकर ले आये और सभाभवनमें शीघ्र ही उनका प्रवेश कराया
vaiśampāyana uvāca | ity uktena ca gāndhārī vyāsaś cātrājagāma ha | ānītau vidureṇeha sabhāṁ śīghraṁ praveśitau |
قال فَيْشَمْبايَنَة: لما قال سانجيا ذلك، قدمت غاندھاري والحكيم ڤياسا إلى هناك. وقد استدعاهما ڤيدورا وجاء بهما، فأُدخِلا سريعًا إلى قاعة المجلس—إشارةً إلى تدخّل الشيوخ العاجل إذ تمضي البلاط نحو قرار جلل.
वैशम्पायन उवाच
In moments of moral and political crisis, dharma is sought through the presence of elders and truth-speaking counselors. The swift summoning of Gāndhārī and Vyāsa underscores urgency and the need for higher ethical insight before irreversible actions.
After Sañjaya’s report, Gāndhārī and the sage Vyāsa arrive. Vidura brings them and promptly leads them into the royal assembly, preparing the court for consequential counsel amid escalating conflict.