Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
इन्द्रो वा ते हरिमान् वज़हस्त: पुरस्ताद् यातु समरे5रीन् विनिध्नन् । सुग्रीवयुक्तेन रथेन वा ते पश्चात् कृष्णो रक्षतु वासुदेव:
sañjaya uvāca | indro vā te harimān vajrahastaḥ purastād yātu samare 'rīn vinighnan | sugrīvayuktena rathena vā te paścāt kṛṣṇo rakṣatu vāsudevaḥ |
قال سنجيا: «إمّا أن يتقدّمك إندرا—راكبًا جواده الأشهب المائل إلى الصفرة، قابضًا على الصاعقة (الفَجْرَة/الفَجْرَة: الفَجْرَة هنا هي الفَجْرَة/الفَجْرَة بمعنى الفَجْرَة؛ أي الفَجْرَة: الفَجْرَة = الفَجْرَة، والمراد الفَجْرَة: الفَجْرَة = الفَجْرَة؛ أي الفَجْرَة: الفَجْرَة = الفَجْرَة) —في ساحة القتال وهو يصرع أعداءك؛ أو أن يجلس كريشنا فاسوديفا على عربةٍ موصولةٍ بخيلٍ سريعة فيحميك من الخلف». يضع البيت خيارًا أخلاقيًا في الحرب: أَتَلتمسُ حمايةَ القدرة الإلهية التي تُفني العدوّ في المقدّمة، أم تتّكل على حضور كريشنا الحارس—إشارةً إلى أن الظفر ليس قوةً مجردة، بل موافقةٌ للدهرما ورعايةٌ ربانية في صراعٍ مفروضٍ بالواجب.
संजय उवाच
The verse highlights that in a righteous but difficult war, one may seek overwhelming power (Indra destroying foes) or the steadier safeguard of Kṛṣṇa’s protection; ethically, it points to victory grounded in dharma and divine-aligned guidance rather than mere aggression.
Sañjaya reports a message presenting a choice of divine support for the coming battle: Indra could lead from the front annihilating enemies, or Kṛṣṇa Vāsudeva could protect from behind while the warrior advances—underscoring the gravity of the impending conflict.