Shloka 59
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
तृष्णीम्भूत उपासीत न चेष्टेन्मनसापि च । उपावर्तस्व तद् ब्रह्म अन्तरात्मनि विश्रुतम्,वागादि इन्द्रियोंकी सब प्रकारकी चेष्टासे रहित होकर परमात्माकी उपासना करे, मनसे भी कोई चेष्टा न करे। राजन्! तुम भी अपने हृदयाकाशगमें स्थित उस विख्यात परमेश्वरकी बुद्धिपूर्वक उपासना करो
tṛṣṇīmbhūta upāsīta na ceṣṭenmanasāpi ca | upāvartasva tad brahma antarātmani viśrutam ||
قال ساناتسوجاتا: «كن صامتًا في باطنك واعبد (العلِيّ)؛ ولا تكن حركة حتى في الذهن. أيها الملك، ارجع إلى الداخل، وبفهم ثابت اعبد ذلك البرهمن المشهور—الذات العليا—القائم في الذات الباطنة.»
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
The verse teaches inward withdrawal and mental stillness as the basis for contemplating Brahman: restrain outward and inward activity, turn attention back into the heart, and worship/meditate on the indwelling Supreme Self.
In the Sanatsujātīya discourse of the Udyoga Parva, the sage Sanatsujāta instructs King Dhṛtarāṣṭra on spiritual discipline—redirecting him from anxiety and worldly agitation toward inner contemplation of Brahman.