Shloka 23
अध्याय ३९: विदुरेण धृतराष्ट्राय नीत्युपदेशः
Timely Counsel, Association, and Kin-Duty
प्रज्ञावृद्ध धर्मवृद्ध॑ स्वबन्धुं विद्यावृद्धं वयसा चापि वृद्धम् । कार्याकार्ये पूजयित्वा प्रसाद्य यः सम्पृच्छेन्न स मुहोत् कदाचित्,जो बुद्धि, धर्म, विद्या और अवस्थामें बड़े अपने बन्धुको आदर-सत्कारसे प्रसन्न करके उससे कर्तव्य-अकर्तव्यके विषयमें प्रश्न करता है, वह कभी मोहमें नहीं पड़ता
prajñā-vṛddhaṁ dharma-vṛddhaṁ svabandhuṁ vidyā-vṛddhaṁ vayasā cāpi vṛddham | kāryākārye pūjayitvā prasādya yaḥ sampṛcchen na sa muhyet kadācit ||
قال فيدورا: من أكرم قريبًا كبيرًا—ناضجًا في الحكمة، متقدّمًا في الدharma، واسعَ العلم، متقدّمًا في السن—وأرضاه، ثم سأله عمّا ينبغي فعله وما لا ينبغي فعله، فإنه لا يقع في الضلال قطّ، في أي وقت كان.
विदुर उवाच
Educational Q&A
When uncertain about duty versus non-duty (kārya vs akārya), one should respectfully approach a genuinely qualified elder—wise, righteous, learned, and experienced—and seek guidance; such disciplined consultation prevents moral confusion and wrong choices.
In the Udyoga Parva context of impending conflict and high-stakes decisions, Vidura offers counsel emphasizing ethical clarity: proper action is secured by honoring and consulting trustworthy elders/kinsmen who embody wisdom and dharma.