Shloka 72
Ārjava, Satya, and the Virocana–Sudhanvan Exemplum
Udyoga-parva 35
धार्तराष्ट्रा: पाण्डवान् पालयन्तु पाण्डो: सुतास्तव पुत्रांश्न पान्तु । एकारिमित्रा: कुरवो होककार्या जीवन्तु राजन् सुखिन: समृद्धा:,राजन्! आपके पुत्र पाण्डवोंकी रक्षा करें और पाण्डुके पुत्र आपके पुत्रोंकी रक्षा करें। सभी कौरव एक-दूसरेके शत्रुको शत्रु और मित्रको मित्र समझें। सबका एक ही कर्तव्य हो, सभी सुखी और समृद्धिशाली होकर जीवन व्यतीत करें
dhārtarāṣṭrāḥ pāṇḍavān pālayantu pāṇḍoḥ sutās tava putrān pāntu | ekārimitrāḥ kuravo hy ekakāryā jīvantu rājan sukhinaḥ samṛddhāḥ ||
حثّ فيدورا الملك على المصالحة قائلاً: «ليحمِ أبناءُ دِهرتَراشْترا الباندافا، وليحمِ أبناءُ باندو أبناءَك. ولْيقفْ جميعُ الكورو صفًّا واحدًا—أصدقاءَ لأصدقاءٍ واحدين وأعداءَ لأعداءٍ واحدين—ولتكن لهم فريضةٌ مشتركةٌ واحدة. وهكذا، أيها الملك، ليحيَوا معًا سعداءَ مزدهرين».
विदुर उवाच
Educational Q&A
Mutual protection and shared obligation within a family-state: Vidura frames dharma as reciprocal guardianship and unified policy—one set of friends and enemies, one common purpose—so that prosperity arises from concord rather than rivalry.
In Udyoga Parva, as tensions move toward war, Vidura counsels King Dhṛtarāṣṭra to restrain factionalism. He proposes a practical formula for peace: the Kauravas and Pāṇḍavas should protect one another and act as a single Kuru house, thereby preventing internecine conflict.