Shloka 8
Udyoga-parva Adhyāya 28: Dharmādharmalakṣaṇa in Āpad
Crisis-Discernment of Right and Wrong
सो<यं विधिर्विहिित: कर्मणैव संवर्तते संजय तत्र कर्म | तत्र योडन्यत् कर्मण: साधु मन्ये- न्मोघं तस्यालपितं दुर्बलस्य,संजय! ज्ञानका विधान भी कर्मको साथ लेकर ही है; अतः ज्ञानमें भी कर्म विद्यमान है। जो कर्मसे भिन्न कर्मोके त्यागको श्रेष्ठ मानता है, वह दुर्बल है, उसका कथन व्यर्थ ही है
so ’yaṃ vidhir vihitaḥ karmaṇaiva saṃvartate saṃjaya tatra karma | tatra yo ’nyat karmaṇaḥ sādhu manyen moghaṃ tasyālapitaṃ durbalasya, saṃjaya ||
قال فايُو: «إنّ هذه القاعدة، كما قُضِيَ بها، لا تمضي إلا مقترنةً بالفعل (الكَرْما)، يا سَنْجَيا؛ فهناك يكون الفعل جزءًا لا ينفصل. ومن يفصلها عن الفعل ويتوهّم أنّ ترك الفعل هو الطريق الأفضل—فهو ضعيف، وكلامه باطل لا طائل منه، يا سَنْجَيا».
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
That true spiritual or ethical discipline is not divorced from action: the ordained path functions together with karma (duty/action), and mere advocacy of abandoning action as ‘better’ is criticized as weak and futile.
Vāyudeva addresses Sañjaya in a didactic passage, emphasizing that prescribed order and even higher understanding are meant to be accompanied by action, rejecting a simplistic idealization of inaction/renunciation.