सेनासमागमः — The Convergence of Armies
संहर्षयन्त: कौरव्यमक्षौहिण्या समाद्रवन् । केकयदेशके पुरुषसिंह पाँच नरेश, जो परस्पर सगे भाई थे, दुर्योधनका हर्ष बढ़ाते हुए एक अक्षौहिणी सेनाके साथ आ पहुँचे
saṁharṣayantaḥ kauravyam akṣauhiṇyā samādravan | kekayadeśake puruṣasiṁha pañca nareśāḥ, ye parasparaṁ sage bhrātaraḥ te, duryodhanasya harṣaṁ vardhayantaḥ eka-akṣauhiṇī-senayā saha ājagmuḥ |
قال فايشَمبايانا: مُثيرين فرحَ أمير الكورويين، أقبل ملوك كيكَيا الخمسة، أسودًا بين الرجال، وهم إخوةٌ فيما بينهم، مسرعين ومعهم جيشٌ كامل قوامه «أكشوهِني» واحدة.
वैशमग्पायन उवाच
The passage highlights how political alliances and martial enthusiasm can intensify adharma-driven conflict: external support inflates a leader’s confidence, making reconciliation harder and pushing events toward war.
Five brother-kings from the Kekaya region arrive swiftly with an akṣauhiṇī of troops, deliberately boosting Duryodhana’s morale and strengthening the Kaurava war coalition.