Indra-vijaya Upākhyāna and Śalya’s Assurance to Yudhiṣṭhira (इन्द्रविजयोपाख्यानम् — शल्ययुधिष्ठिरसंवादः)
अथर्वाड़िरसो नाम वेदे5स्मिन् वै भविष्यति । उदाहरणमेतद्धि यज्ञभागं च लप्स्यसे,“ब्रह्म! आप इस अथर्ववेदमें अथर्वांगिरस नामसे विख्यात होंगे और आपको यज्ञभाग भी प्राप्त होगा। इस विषयमें मेरा यह वचन ही उदाहरण (प्रमाण) होगा”
atharvāṅgirasaḥ nāma vede 'smin vai bhaviṣyati | udāharaṇam etad dhi yajñabhāgaṃ ca lapsyase |
قال شاليا: «في هذا الفيدا ستُعرَف حقًّا باسم أتهرفانغيراسا، وستنال أيضًا نصيبك المستحق من قرابين الذبيحة. فلتكن كلمتي في هذا الأمر سابقةً ودليلًا.»
शल्य उवाच
The verse underscores dharmic legitimacy through recognized tradition and authoritative testimony: rightful status (a revered Vedic name) and rightful entitlement (a share in sacrificial offerings) are affirmed, with the speaker’s word presented as a binding precedent.
Śalya addresses a revered figure (implicitly a Brahman/ṛṣi), declaring that he will be known within the Vedic tradition as Atharvāṅgirasa and will receive a sacrificial share; Śalya frames his statement itself as the validating example or proof.