Shloka 37
भीष्म–रामजामदग्न्ययुद्धप्रस्थानवर्णनम्
Bhishma’s Account of Parashurama’s Challenge and the March to Kurukshetra
कौरवनरेश! उस समय परशुरामजीने अत्यन्त क्रुद्ध होकर मेरे ऊपर तुरंत ही दस हजार, लाख, दस लाख, अर्बुद, खर्ब और निखर्ब बाणोंका प्रहार किया ।। ततो<हं तानपि रणे शरैराशीविषोपमै: । संछिद्य भूमौ नृपते पातयेयं नगानिव,नरेश्वर! तब मैंने रणभूमिमें विषधर सर्पके समान भयंकर सायकोंद्वारा उन सब बाणोंको वृक्षोंकी भाँति भूमिपर काट गिराया
tato 'haṃ tān api raṇe śarair āśīviṣopamaiḥ | saṃchिद्य bhūmau nṛpate pātayeyam nagān iva ||
قال بهيشما: «يا ملك الكاورافا! في ذلك الحين اشتدّ غضب باراشوراما، فصبّ عليّ في الحال وابلًا من السهام—عشرة آلاف، ومئة ألف، ومليونًا، وأربودًا، وخربًا، ونيخربًا. ثم، أيها الملك، في ساحة القتال قطعتُ تلك السهام كلَّها بسهامي أنا—مروّعة كالأفاعي السامّة—وأسقطتُها على الأرض كما تُسقَط الأشجار المقطوعة.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even amid extreme provocation and overwhelming force, a warrior is expected to maintain steadiness and disciplined skill; the verse highlights composure and competence as part of kshatriya-dharma rather than uncontrolled rage.
During the Bhishma–Parashurama confrontation, Parashurama releases a massive barrage of arrows; Bhishma counters by cutting those arrows mid-flight with his own, bringing them down to the ground like felled trees.