Udyoga Parva Adhyāya 132 — Vidura’s Counsel on Udyama, Yaśas, and Kṣātra-Dharma
अलातं तिन्दुकस्येव मुहूर्तमपि विज्वल । मा तुषाग्निरिवानर्चिर्धूमायस्व जिजीविषु:
alātaṁ tindukasyeva muhūrtam api vijvala | mā tuṣāgnir ivānarcir dhūmāy asva jijīviṣuḥ ||
قال فايُو: «تَوَهَّجْ، ولو لبرهة، كالجَذوة المشتعلة من خشب التِّندُكا—وأبدِ بأسًا حاسمًا أمام العدو. ولكن لا تتحوّل، رغبةً في البقاء، إلى نارِ التبن التي لا لهيب لها ولا تُخرج إلا الدخان؛ ولا ترضَ بجهدٍ خجولٍ عقيم.»
वायुदेव उवाच
Even brief but genuine, decisive courage is superior to prolonged, self-preserving timidity. One should act with visible, effective strength rather than merely ‘smoke’—appearing active while avoiding real risk.
Vāyu delivers a forceful exhortation, using two fire-images: a strong burning brand (tinduka firebrand) to urge a sudden, unmistakable display of valor, and a flame-less chaff-fire that only smokes to warn against half-hearted action motivated by fear of death.