Shloka 17
Udyoga-parva Adhyāya 123 — Bhīṣma–Droṇa–Vidura Upadeśa to Duryodhana
Keśava-vākya aftermath
पितामहस्य द्रोणस्य विदुरस्य महामते: । कृपस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च धीमत:ः,“यही परम बुद्धिमान् राजा धृतराष्ट्रको भी प्रिय एवं हितकर जान पड़ता है। परंतप! पितामह भीष्म, आचार्य द्रोण, महामति विदुर, कृपाचार्य, सोमदत्त, बुद्धिमान् बाह्नलीक, अश्वृत्थामा, विकर्ण, संजय, विविंशति तथा अन्यान्य कुट॒म्बीजनों एवं मित्रोंको भी यही अधिक प्रिय है
pitāmahasya droṇasya vidurasya mahāmateḥ | kṛpasya somadattasya bāhlīkasya ca dhīmataḥ ||
قال فايشَمبايانا: «هذا المسلك نفسه يبدو عزيزًا ونافعًا للملك دِهرتراشترا، بالغِ التمييز. يا مُحرق الأعداء، وهو أيضًا أشدّ ما يرضي الجدّ بهيشما، والأچاريا درونا، وويدورا عظيم الهمة، وكريپا، وسوماداتا، وباهليكا الحكيم.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical weight of counsel: decisions gain legitimacy when aligned with the considered judgment of wise elders and dharma-minded advisors, not merely personal desire or factional pressure.
Vaiśampāyana reports that a particular proposed course of action is regarded as dear and beneficial to Dhṛtarāṣṭra and is likewise pleasing to leading Kuru elders and teachers—Bhīṣma, Droṇa, Vidura, Kṛpa, Somadatta, and Bāhlīka—indicating broad approval among senior authorities.