माधवी-प्रदानम् (Mādhavī Offered to Gālava) — Udyoga Parva 113
प्रतिगृह नरव्याघ्र त्वत्तो भिक्षां गतव्यथ: । कृत्वापवर्ग गुरवे चरिष्यति महत् तप:,'पुरुषसिंह! आपसे भिक्षा ग्रहण करके गुरुको पूर्वोक्त धन देकर ये क्लेशरहित हो महान् तपमें संलग्न हो जायँगे
pratigṛha naravyāghra tvatto bhikṣāṃ gatavyathaḥ | kṛtvāpavarga gurave cariṣyati mahat tapaḥ ||
قال نارادا: «يا نِمْرَ الرجال! إذا تلقّوا منك الصدقة زال عنهم الكرب. ثم إذا أدّوا إلى مُعلّمهم المال الذي ذُكر من قبل بوصفه حقًّا له، انصرفوا إلى رياضاتٍ وزُهدٍ عظيم (تَبَس)».
नारद उवाच
The verse links ethical giving and disciplined living: a worthy recipient accepts alms without burdening the giver, fulfills obligations to the teacher (guru’s due), and then turns to tapas—self-control and austerity—as a higher pursuit.
Nārada addresses a noble person (“naravyāghra”), saying that certain individuals will take alms from him, thereby becoming free of hardship; they will then pay their teacher the previously mentioned wealth and proceed to undertake great austerities.