Shloka 10
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
विश्वामित्रो5थ सम्भ्रान्त: श्रपयामास वै चरुम् परमान्नस्य यत्नेन न च तं प्रत्यपालयत्,विश्वामित्रजीने बड़ी उतावलीके साथ उनके लिये उत्तम भोजन देनेकी इच्छासे यत्नपूर्वक चरुपाक बनाना आरम्भ किया; परंतु ये अतिथिदेवता उनकी प्रतीक्षा न कर सके
Viśvāmitro ’tha sambhrāntaḥ śrapayāmāsa vai caruṃ paramānnasya yatnena na ca taṃ pratyapālayat.
قال نارَدَة: ثم إنَّ فيشوامِترا، وقد استبدّت به العَجَلة، شرع يطبخ «كارو»—وهو قُربانٌ من أطيب الطعام—باجتهادٍ متقن؛ غير أنّه لم ينتظر ذلك الضيف ولم يُحسن القيام بحقه، إذ لم يكن الضيف ليطيق طول الانتظار. وتُظهر هذه الحادثة أنّ صدق النية وكثرة الإعداد لا يغنيان إذا أُهمل واجب الضيافة في أوانه.
नारद उवाच
Educational Q&A
Hospitality is not fulfilled merely by preparing excellent food; the guest must be received and attended to promptly. Haste, distraction, or over-focus on preparation can become a lapse in atithi-dharma.
Nārada narrates that Viśvāmitra hurriedly began cooking a fine caru as a superior meal, but the guest did not (or could not) wait; thus Viśvāmitra failed to properly keep the guest in attendance and receive him at the right time.