Vāmadeva’s Rājadharma: Norm-Setting, Counsel, and the Prevention of Rāṣṭra-Vināśa (वामदेव-प्रोक्तं राजधर्मम्)
अपि सर्वगुणैर्युक्त भर्तरें प्रियवादिनम् । अभिद्रह्मृति पापात्मा न तस्माद् विश्वसेज्जनात्,जो पापात्मा मनुष्य अपने सर्वगुणसम्पन्न और सर्वदा प्रिय वचन बोलनेवाले स्वामीसे भी अकारण द्रोह करता है, उसपर कभी विश्वास नहीं करना चाहिये
api sarvaguṇair yuktaṁ bhartāraṁ priyavādinam | abhidruhya tiṣṭhati pāpātmā na tasmād viśvasej janāt ||
قال فاماديفا: «ولو كان سيّد الرجل جامعًا لكل الفضائل، دائمَ اللطف في القول، فإن صاحب النفس الآثمة قد يخونه بلا سبب. لذلك لا ينبغي أن يُوثَق بمثل هذا الإنسان.»
वामदेव उवाच
Moral character is revealed by loyalty and gratitude: a person who can betray a virtuous, kind-speaking master without cause is fundamentally untrustworthy, so one should not rely on such a person.
In Śānti Parva’s instruction on conduct and prudence, Vāmadeva offers a cautionary maxim: even the best treatment by a worthy superior cannot prevent betrayal by a pāpātmā, hence wise people must be discerning about whom they trust.