Shloka 20
युधिष्ठिरस्य राज्याभिषेकः | Yudhiṣṭhira’s Royal Consecration
ते प्रीता ब्राह्मणा राजन् स्वस्त्यूचुर्जयमेव च । हंसा इव च नर्दन्त: प्रशशंसुर्युधिष्ठिरम्,राजन! इससे प्रसन्न होकर उन ब्राह्मणोंने उनके कल्याणका आशीर्वाद दिया और जय- जयकार की। वे सभी ब्राह्मण हंसके समान गम्भीर स्वरमें बोलते हुए राजा युधिष्ठिरकी इस प्रकार प्रशंसा करने लगे---
te prītā brāhmaṇā rājan svasty ūcur jayam eva ca | haṃsā iva ca nardantaḥ praśaśaṃsur yudhiṣṭhiram ||
أيها الملك، إنّ أولئك البراهمة وقد سُرّوا في قلوبهم نطقوا بدعوات السلامة، وهتفوا: «النصر!». ثم أخذوا يتكلمون بأصوات عميقة رنّانة كأصوات الإوزّ، وشرعوا يثنون على الملك يودهيشثيرا—مؤكّدين أنّ الاستقامة على الدارما والتواضع في الحاكم يجتذبان بطبيعتهما مودّة العلماء وبركاتهم.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A dharmic ruler earns the spontaneous blessings and approval of the learned; auspicious speech (svasti) and acclamation of victory (jaya) signify moral legitimacy and social harmony grounded in righteousness.
Vaiśampāyana narrates that the Brahmins, pleased with Yudhiṣṭhira, offer benedictions and shout victory, then begin praising him in solemn, swan-like resonant tones—setting the stage for further commendation of his conduct.