Shloka 503
Yajña-bhāga-vyavasthā and the Pravṛtti–Nivṛtti Framework (यज्ञभागव्यवस्था तथा प्रवृत्तिनिवृत्तिधर्मविवेचनम्)
सोअभिध्यानाद् ब्राह्मणस्य पराभूयादसंशयम् । स्वयम्भू ब्रह्माने यहाँ देवताओंकी स्तुतिके लिये वेदोंकी सृष्टि की है। जो मोहवश वेदके पारंगत ब्राह्मणकी निन्दा करता है, वह उसके अनिष्ट-चिन्तनके कारण निस्संदेह पराभवको प्राप्त होता है
bhīṣma uvāca | so’bhidhyānād brāhmaṇasya parābhūyād asaṁśayam | svayambhū brahmāṇa iha devatā-stuti-kṛte vedānāṁ sṛṣṭiṁ kṛtavān | yo mohavaśād veda-pāraṅgataṁ brāhmaṇaṁ nindati sa tasya aniṣṭa-cintanena niḥsaṁdehaṁ parābhavaṁ prāpnoti |
قال بهيشما: من أضمر عداوةً لبراهمن، فلا ريب أنه يُساق إلى الهلاك بتلك الخباثة نفسها. فإن برهما «ذو الوجود الذاتي» قد خلق الفيدات هنا لتسبيح الآلهة. لذلك، من يذمّ—بدافع الوهم والجهل—براهمنًا قد أتقن الفيدا، يسقط يقينًا في الهزيمة وسوء العاقبة، لأن ذهنه انصرف إلى تمني الضرر لغيره.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Malicious fixation and verbal censure directed at a Veda-mastered Brahmin is adharma and becomes self-destructive; ill-will (aniṣṭa-cintana/abhidhyāna) ripens into one’s own downfall (parābhava).
In Bhishma’s instruction during the Śānti Parva, he warns about the ethical and karmic danger of reviling learned Brahmins, grounding the warning in the sacred status of the Vedas as created by Svayambhū Brahmā for divine praise.