Previous Verse
Next Verse

Shloka 14

Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman

मेरोह॑रिश्व द्वे वर्षे वर्ष हैमवतं तत: । क्रमेणैवं व्यतिक्रम्प भारतं वर्षमासदत्‌

merohariśva dve varṣe varṣa haimavataṁ tataḥ | krameṇaivaṁ vyatikramp bhārataṁ varṣam āsadat ||

قال بيشما: «ومن هناك، بعد أن عبروا على الترتيب أقاليم ميرو (إيلاڤْرِتا) وهاري-ڤرشا، ثم بلاد هايمڤتا (كِمْبُرُوشا) المكسوّة بالثلج، بلغوا أخيراً بهاراتا-ڤرشا. وفي الطريق اضطرّوا إلى اجتياز جبال كثيرة وأنهاراً ومخاضات مقدّسة وبحيرات، كما عبروا غابات تعجّ بالأفاعي والوحوش. وبعد أن قهروا تلك العوائق خطوةً خطوة، وصلوا إلى أرض بهاراتا».

मेरोःof Meru
मेरोः:
Adhikarana
TypeNoun
Rootमेरु
FormMasculine, Genitive, Singular
हरिवर्षेin/at Harivarsha
हरिवर्षे:
Adhikarana
TypeNoun
Rootहरिवर्ष
FormNeuter, Locative, Singular
द्वेtwo
द्वे:
Karta
TypeAdjective
Rootद्वि
FormFeminine, Nominative, Dual
वर्षेregions/lands (varṣas)
वर्षे:
Karta
TypeNoun
Rootवर्ष
FormNeuter, Nominative, Dual
वर्षम्the region/land
वर्षम्:
Karma
TypeNoun
Rootवर्ष
FormNeuter, Accusative, Singular
हैमवतंHaimavata (Himalayan) (region)
हैमवतं:
Karma
TypeAdjective
Rootहैमवत
FormNeuter, Accusative, Singular
ततःthen/from there
ततः:
Apadana
TypeIndeclinable
Rootततः
क्रमेणin order/gradually
क्रमेण:
Karana
TypeNoun
Rootक्रम
FormMasculine, Instrumental, Singular
एवम्thus
एवम्:
TypeIndeclinable
Rootएवम्
व्यतिक्रम्यhaving crossed/passed beyond
व्यतिक्रम्य:
TypeVerb
Rootवि+अति+क्रम्
FormLyap (absolutive/gerund), Parasmaipada (usage)
भारतंBhārata (India)
भारतं:
Karma
TypeNoun
Rootभारत
FormNeuter, Accusative, Singular
वर्षम्the region/land
वर्षम्:
Karma
TypeNoun
Rootवर्ष
FormNeuter, Accusative, Singular
आसदत्reached/arrived at
आसदत्:
TypeVerb
Rootआ+सद्
FormImperfect (Lan), 3rd, Singular, Parasmaipada

भीष्म उवाच

B
Bhīṣma
M
Meru
I
Ilāvṛta-varṣa
H
Hari-varṣa
H
Haimavata-varṣa
K
Kimpuruṣa-varṣa
B
Bhārata-varṣa
M
mountains
R
rivers
T
tīrthas
L
lakes
S
serpents
W
wild animals
F
forests

Educational Q&A

The passage highlights disciplined progress (krameṇa) and endurance: reaching the human realm of Bhārata—where dharma is practiced through effort—requires crossing hardships and dangers. It frames spiritual and ethical life as a journey demanding steadiness and courage.

Bhīṣma describes travelers moving through successive mythic regions—Meru/Ilāvṛta, Hari-varṣa, and Haimavata (linked with Kimpuruṣa)—crossing mountains, rivers, tīrthas, lakes, and perilous forests filled with serpents and wild beasts, until they finally reach Bhārata-varṣa.