Shloka 18
अध्याय ३२३ — श्वेतद्वीपगमनम्, यज्ञभाग-विवादः, एकान्तिभक्त्या नारायणदर्शन-नियमः (Śvetadvīpa Journey; Dispute over Sacrificial Share; Rule of Nārāyaṇa-vision through Single-minded Devotion)
आदित्याश्रैव रुद्राक्ष दिवाकरनिशाकरीौ । वसवो मरुतश्चैव सागरा: सरितस्तथा,वहाँ सम्पूर्ण ब्रह्मर्षि, सभी राजर्षि, लोकपाल, बहुत-से अनुचरोंके सहित साध्य, आदित्य, रुद्र, सूर्य, चन्द्रमा, वसुगण, मरुद्गण, समुद्र, सरिताएँ, दोनों अश्विनीकुमार, देवता, गन्धर्व, नारद, पर्वत, गन्धर्वराज विश्वावसु, सिद्ध तथा अप्सराएँ भी लोकेश्वर महादेवजीकी आराधना करती थीं
ādityāś caiva rudrāś ca divākara-niśākarau | vasavo marutaś caiva sāgarāḥ saritas tathā ||
قال بيشما: إن الآديتيّات والرودرات، والشمس والقمر، والفَسُو والمَرُوت، وكذلك المحيطات والأنهار—كل هذه القوى الإلهية كانت منغمسة في عبادة ماهاديفا، ربّ العوالم.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even the greatest cosmic powers—solar, lunar, elemental, and atmospheric deities—model dharmic humility by worshipping Mahadeva. The ethical implication is that authority and strength are perfected through reverence, self-restraint, and recognition of a higher spiritual principle.
Bhishma is listing major divine groups and cosmic forces (Adityas, Rudras, Sun, Moon, Vasus, Maruts, oceans, rivers) to emphasize that they too participate in the worship of Mahadeva, portraying Shiva as universally revered.