Śuka’s Manifestation from the Araṇi (Āraṇeya-janma) — शुकजन्म (आरणेय-सम्भव)
इस प्रकार श्रीमह्या भारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत मोक्षधर्मपर्वमें याज्ञवल्क्य-जनक- संवादविषयक तीन सौ दसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṁ śrīmahābhārate śāntiparvaṇi antargate mokṣadharmaparvaṇi yājñavalkya-janaka-saṁvādaviṣayakaḥ trīśatatamo'dhyāyaḥ samāptaḥ
وهكذا تنتهي الفصولُ الثلاثمائةُ والعاشرُ من قسم «موكشادَرما» ضمن «شانتِي پَرفا» من الملحمة العظمى «المهابهاراتا»، في شأن الحوار بين ياجنَفَلكيا والملك جَنَكا. وهذه الخاتمةُ (الكولوفون) تُعلن تمامَ مقطعٍ تعليميٍّ محورهُ الدَّرما المفضيةُ إلى التحرّر، ومَلَكيّةٌ متأمّلةٌ راشدة.
याज़्ञवल्क्य उवाच
This verse is a colophon marking the end of a chapter; it frames the preceding material as Mokṣadharma—dharma oriented toward liberation—presented through the instructive dialogue of sage Yājñavalkya and King Janaka, a model of reflective, ethically grounded rulership.
The text formally closes the chapter, identifying its placement (Śānti Parva → Mokṣadharma section) and its subject (the Yājñavalkya–Janaka dialogue). It functions as an editorial/narrative boundary rather than a spoken doctrinal verse.