Shloka 37
Vidyā–Avidyā and the Twenty-Fifth Principle
Sāṃkhya–Yoga Clarification
क्रियमाणं यदा कर्म नाशं गच्छति मानुषम् । तेषां नान्यदृते लोके तपस: कर्म विद्यते,जब उत्तम कुलमें उत्पन्न, सम्मानित तथा शास्त्रके अर्थको जाननेवाले पुरुषोंका और असमर्थताके कारण कर्म-धर्मसे रहित एवं आत्मतत्त्वसे अनभिज्ञ मनुष्योंका भी किया हुआ लौकिक कर्म नष्ट हो ही जाता है, तब यही निष्कर्ष निकलता है कि जगत्में उनके लिये तपके सिवा दूसरा कोई सत्कर्म नहीं है
kriyamāṇaṃ yadā karma nāśaṃ gacchati mānuṣam | teṣāṃ nānyadṛte loke tapasaḥ karma vidyate ||
قال باراشارا: إذا كانت أفعال الإنسان—حتى وهو يزاولها—تنتهي إلى الفناء ولا تُثمر ثمرةً باقية، برزت خلاصةٌ واحدة: إنّه لا عملَ صالحًا ثابتًا مُطهِّرًا في هذا العالم لهؤلاء سوى الزهد والتقشّف (tapas). فالمعنى أخلاقيّ وعمليّ معًا—إذ إنّ المساعي الدنيوية هشّة وكثيرًا ما تخيب، فلا يبقى إلا تهذيبُ النفس والانضباطُ الباطني وسيلةً موثوقةً للارتقاء بالذات.
पराशर उवाच