Parāśara’s Counsel on बुद्धि (Discernment), Karma-Consequences, and Avoidance of Pāpānubandha Actions
असिश्रि: पट्टिशै: शूलै: शक्तितोमुद्गरै: | शिलाभिरवविंविधाभिश्न कार्मुकैश्न महास्वनै:
asiśriḥ paṭṭiśaiḥ śūlaiḥ śaktitomudgaraiḥ | śilābhir avavimvidhābhiś ca kārmukaiś ca mahāsvanaiḥ |
قال بهيشما: «عندئذٍ امتلأ الفضاء كلّه بالسيوف، وبنصال البَطّيشا، وبالرماح الثلاثية، وبالحراب، وبقذائف التومارا، وبالمطارق؛ وامتلأ بصخورٍ قُذفت على شتّى الوجوه؛ وبالأقواس ذات الدويّ العظيم، التي يجلجل رنين أوتارها المهيب—بل امتلأ بشتى الأسلحة والمقذوفات الإلهية، وبألسنة النار، وبجيوش الآلهة والأسورا المحتشدة.»
भीष्म उवाच
The verse primarily heightens the moral and reflective setting of Śānti Parva by portraying the overwhelming, all-consuming scale of violence—suggesting why peace, restraint, and dharma-centered governance become necessary themes after war.
Bhīṣma describes a vast, sky-filling scene of combat: countless weapons, stones, roaring bows, flames, and the assembled armies of gods and asuras, creating a cosmic battlefield atmosphere.