Shloka 25
Adhyāya 249 — Mṛtyu-prādurbhāvaḥ (The Manifestation of Death) / Restraint of Tejas and Ordered Saṃhāra
तत् प्रीतियुक्तेन गुणान्वितेन पुत्रेण सत्पुत्र दमान्वितेन । पृष्टो हि सम्प्रीतमना यथार्थ ब्रूयात् सुतस्येह यदुक्तमेतत्,सत्पुत्र शुकदेव! प्रीतियुक्त, गुणवान् तथा इन्द्रियसंयमी पुत्र यदि प्रश्न करे तो पिता संतुष्टचित्त होकर उस जिज्ञासु पुत्रके समीप यथार्थरूपसे इस ज्ञानका उपदेश करे, जो कुछ मैंने तुम्हारे निकट कहा है
tat prīti-yuktena guṇānvitena putreṇa satputra damānvitena | pṛṣṭo hi samprīta-manā yathārthaṁ brūyāt sutasyeha yad uktam etat || satputra śukadeva! prīti-yuktaḥ guṇavān tathendriya-saṁyamī putra yadi praśna kare to pitā santuṣṭa-citta hokar us jijñāsu putra-ke samīpa yathārtha-rūpa-se is jñāna-kā upadeś kare, jo kuch maine tumhāre nikaṭ kahā hai ||
قال فياسا: إذا سأل ابنٌ جدير—محبّ، متحلٍّ بالفضائل، ومروَّض على ضبط النفس—فإن على الأب، وقد سُرَّ قلبه، أن يكلّم ذلك الابن الطالب للمعرفة بالصدق وعلى ما هو عليه في الواقع، مُلقِّنًا إيّاه هذا العلم نفسه الذي قيل هنا. يا شُكاديفا، أيها الابن النبيل! إن سأل ابنٌ كهذا، محبٌّ فاضلٌ كافٌّ لحواسّه، فعلى الأب، بطمأنينة ورضا، أن يعلّمه هذه الوصية كما هي تمامًا.
व्यास उवाच