Shloka 13
कामबन्धन-निवृत्ति तथा शान्तिलक्षण-उपदेशः | Release from Desire-Bondage and the Marks of Peace
भृत्यशेषं तु यो5श्नाति तमाहुर्विघसाशिनम् | विघसं भृत्यशेषं तु यज्ञशेषमथामृतम्,कुट॒म्बमें भरण-पोषणके योग्य जितने लोग हैं, उनको भोजन करानेके बाद बचे हुए अन्नको जो भोजन करता है, उसे विघसाशी (विघस अन्न भोजन करनेवाला) बताया गया है। पोष्यवर्गसे बचे हुए अन्नको विघस तथा पंचमहायज्ञ एवं बलिवैश्वदेवसे बचे हुए अन्नको अमृत कहते हैं
bhṛtyaśeṣaṃ tu yo 'śnāti tam āhur vighasāśinam | vighasaṃ bhṛtyaśeṣaṃ tu yajñaśeṣam athāmṛtam ||
قال فياسا: من أكل ما بقي بعد إطعام من يجب عليه إعالتهم—من أهل البيت والتابعين—دُعي «فيغاساشِن» (vighasāśin)، أي آكل «الفيغاسا». فما يَبقى بعد إطعام المعالين يُسمّى «فيغاسا»؛ أمّا ما يَبقى بعد أداء الواجبات القربانية—كالبَنْچا-مها-يَجْنَات (pañca-mahāyajñas) وقرابين «بَلي-فايشفَديفا» (bali-vaiśvadeva)—فيُسمّى «أَمْرِتَا» (amṛta)، أي «الرحيق».
व्यास उवाच