Shloka 18
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
आत्रेयश्रेन्द्रदमनो हार्हते विविधं धनम् । दत्त्वा लोकान् ययौ धीमाननन्तान् स महीपतिः,अत्रिवंशज बुद्धिमान् राजा इन्द्रदमनने एक योग्य ब्राह्मणको नाना प्रकारके धनका दान करके अक्षय लोक प्राप्त किये थे
ātreyaśrendramano hārhate vividhaṁ dhanam | dattvā lokān yayau dhīmān anantān sa mahīpatiḥ ||
قال فياسا: إن الملك الحكيم إِندْرَدَمَنَة، من نسل أَتْرِي، أغدق ثروةً كثيرةً ومتنوعة على برهميٍّ مستحق. فلما أعطى وفق الاستحقاق والفضيلة، نال عوالم لا نهاية لها لا تبلى—مبيّنًا أن السخاء القويم، إذا وُجِّه إلى من يستحق، كان سببًا لثوابٍ روحيٍّ دائم.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Righteous giving (dāna), especially when offered to a truly deserving recipient, becomes a powerful form of dharma that yields enduring spiritual reward—symbolized here by attaining ‘endless worlds’.
Vyāsa cites King Indradamana of Atri’s lineage as an exemplar: he donates varied wealth to a worthy Brāhmaṇa and, through that meritorious act, attains imperishable heavenly realms.