श्रीशक्रसंवादः — The Dialogue of Śrī
Lakṣmī) and Śakra (Indra
विघसाशी सदा च स्यात् सदा चैवातिथिव्रत: । श्रद्दधान: सदा च स्याद् देवताद्धविजपूजक:,उसे सदा यज्ञशिष्ट अन्नका भोक्ता, अतिथिसेवाका व्रती, श्रद्धालु तथा देवता और ब्राह्मणोंका पूजक होना चाहिये
Bhīṣma uvāca: vighaśāśī sadā ca syāt sadā caivātithivrataḥ | śraddadhānaḥ sadā ca syād devatā-dvija-pūjakaḥ ||
قال بهيشما: ينبغي للمرء أن يعيش دائمًا على ما يبقى بعد القرابين وبعد القسمة المستحقة، وأن يلازم على الدوام نذر إكرام الضيف. وليكن ثابت الإيمان، دائم التوقير، عابدًا—يؤدي ما يجب من تكريم للآلهة ولذوي الولادتين (البراهمة).
भीष्म उवाच
Bhishma teaches a dharmic lifestyle marked by restraint and generosity: eat only after offerings and sharing (yajña-śiṣṭa), keep a standing vow of hospitality to guests, maintain steady faith (śraddhā), and honor both the gods and brahmins through proper worship and service.
In the Shanti Parva’s instruction on righteous conduct, Bhishma continues advising Yudhishthira on daily disciplines that sustain social and sacred order—especially hospitality, reverence, and living in a way aligned with sacrificial and charitable norms.