Gadāyuddhe Kṛṣṇopadeśaḥ (Kṛṣṇa’s Counsel in the Mace-Duel) — Śalya-parva 57
स भूय: शुशुभे पार्थस्ताडितो गदया रणे । उद्धिन्नरुधिरो राजन् प्रभिन्न इव कुज्जर:
sa bhūyaḥ śuśubhe pārthas tāḍito gadayā raṇe | uddhinnarudhiraḥ rājan prabhinna iva kuñjaraḥ ||
قال سنجيا: أيها الملك، لما ضُرب بارثا مرة أخرى بالصولجان في خضم المعركة ازداد لمعانًا؛ إذ اندفع الدم منه كأنه فيلٌ هائج في موسم الهيجان قد ثُقِب فسال دمه.
संजय उवाच
The verse highlights heroic steadfastness: a righteous warrior, even when wounded, does not collapse into despair but displays greater brilliance through courage and commitment to duty (kṣatriya-dharma).
Sañjaya describes Arjuna (Pārtha) being struck again by a mace during the battle; despite bleeding heavily, he appears even more resplendent, compared to a pierced, rutting elephant.